Ön Yargıları Yıkmak

Vegasta olsun burada olsun ağırladığım misafirlerimin şaçma sapan Avrupa hayranlığı beni çıldırtıyor, özelliklede 'sözde entelektüel' misafirlerimin beyinleriyle oynayıp onları zihnimde yerden yere vurmaktan büyük mutluluk duyuyorum.

Aslında acıyorum onlara...

Korkunç derecede kalın bir önyargıları var bunların.

Bu özentiyi anlamak ne güç bişey.

Yemeklerle ya da içeceklerle milliyetçilik yapmak niye ?

Bu Fransız ya da Yunan...
Bunlar için çok önemi var bunun.

Anlamış değilim...

Damak neyi severse hoş o'dur.

İkram ettiğiniz herhangi bir şeyi ülkesine basarak söylerseniz, bunlar başka bir havayla yiyip içiyor.
-Bunu Fransa'dan getirttim bak..
-Bak bu İngiltere'den aldığım meşhur kahve...
- Azizim bayılırım ben İngilizlerin kahvesine...

Hayır aslında bizim bakkaldan pardon 'marketten' aldım o kahveyi...
İçine tuz katsam yine...

- 'Iımmmm' bu İngilizlerin kahvesi var ya dünya da yok.

Tabii kalite var, tat var o ayrı;ama bunlar da ondan yok.
Nedir bu zevksizlik, bayağılaşmak.
Fransız şarabı diye üzüm suyu versem beğeniyor.
-Evet bayım bunu pariste bir restaurantta tatmıştım.
Çırpınıyorum bak bunu yapma be adam.

Böyle bir Avrupai düşünce nereden gelir.

Anlamak için, tarihle ilişkilendirmek istiyorum belki tarihe özeniyorlardır bunlar..
Ama alakası yok o zaman ki Avrupa hayranlığı ile şimdikinin..
Tamam kalite,hassasiyet ama bunların onlarla bir ilgisi yok.
Bunların stil danışmanları ne derse o doğrudur.

Bakmıyor ki, ben bunun içinde kendimi görebiliyormuyum...
Paristeki ne dese moda oluyor.

Bunu yıkmak ne mümkün, teklifi bile düşünülemez.

Bu gizli cahiller beni deli edecek.
Gizli, çünkü kabul etmiyorlar cahilliklerini.

En iyisini Cicero diyor bunlara...

'Herkes düşüncelerinde yanılabilir; ama aptallar bir türlü yanıldıklarını anlayamazlar.'